De eerste stap:

de dood is geen einde ...
Weet je het at ..
Weet jouw hart het al, dat dood geen einde is, maar slechts een nieuw begin? Weet je al dat échte liefde eeuwig is
en levend blijft, ook al leef jij hier
en de ander daar, aan de overkant?
Kun je de blijvende band ervaren die ons blijft verbinden, ook al staat de dood tussen ons beiden in?
De dood is meer dan dood alleen, naar zijn wezen is het een geboorte, een geboorte in het land van licht.
En daar, in dat land, zien wij elkaar terug, wanneer ook voor ons de tijd gekomen is
de aarde los te laten, het nieuwe leven tegemoet.
Vrees dan de dood niet: voorbij de dood wacht ons ons eigenlijke thuis, vrede, liefde en geborgenheid; daar wachten ons
wie ons zijn voorgegaan, daar wacht ons God.

De tweede stap:

loslaten ...
Eindelijk vrij
Loslaten wat je lief en dierbaar is, loslaten naar wie je hart uitging, je doet het niet ineens. Het is
als het gaan van een lange, lange weg.
Een weg, geplaveid met herinneringen, met beelden van weleer, en met emoties, diep en scherp. Al gaande ga je stap voor stap zien, hoe het was, écht was.
Je leert te zien voorbij de buitenkant, je ziet het verborgen patroon,
het hoe, waarom. Je ziet, wat de ander toen bewoog, je ziet, watje tóen,
in het verleden, niet kon zien,
omdat je er nog middenin stond,
deel was van het geheel. Maar nu
bij elke stap de afstand groeit,
nu ga je zien, begrijpen en aanvaarden. Zo groeit het inzicht in wat was.
En pas wanneer je alles hebt gezien, doorvoeld, wanneer je hebt begrepen
hoe het was, écht was, wanneer de tranen zijn gegaan, pas dán, eindelijk dan, kun je de deur van het verleden sluiten
en ben je vrij en open voor wat al zolang naar je toe wil komen: een nieuwe toekomst.

De derde stap:

Verwondering
Kijk hoe je leven ging: je ziet de donkere tijden, de verwarring, het verdriet. Maar zie je óók, daarachter en daaronder, hoe je heel je leven werd geleid, behoed? Zie je dat alles,
maar dan ook álles ertoe bijdroeg om jou
tot inzicht, overgave en tot wéten te leiden?
Zie je, dat niets in jouw leven zinloos was? Kun je al kijken met verwondering?
Kun je het al zien: die onafgebroken zorg en liefde die er altijd was, ook toen je dat zelf niet kon zien en niet kon voelen?
Verwondering; waar dát in ons open bloeit, daar komt de Geest zelf aan het licht, daar wordt Christus in ons geboren.

De vierde stap:

de ontdekking van het hoger zelf
Heiligdom
Er is een plek van binnen, niet gezien en niet gehoord, die niemand kent
dan jij alleen. Een plek Waar stilte heerst, een heiligdom. Slechts ongeschoeid,
op blote voeten, de handen leeg,
het hart geschoond, mag je hem betreden.
Er is een plek van binnen die je geeft wat je niet zoekt, die je vinden laat wat ongeweten eens verloren was geraakt. Wie klopt in onbevangenheid
zal mogen binnengaan.
Er is een plek van binnen, niet gezien en niet gehoord, waar leven is en licht, waar alle schijn verbleekt, versterft,
tot overblijft wat echt is: dat zuivere begin dat was en is en tot in eeuwigheid
zal blijven: god in God.
Er is een plek van binnen, niet gezien en niet gehoord. Wie klopt
zal worden toegelaten, zal zien: het stralende gelaat van hem
die ons bewoont, de innerlijke Christus.

De vijfde stap:

ervaar de kracht van het gebed
Gebed tot de Meester
U, die de Meester van mijn hart bent,
U, die weet wat in het verborgene in mij omgaat, U, die mijn verdriet kent,
de vragen van mijn hart, wees
voor mij een stille, levende kracht.
U, die onze herder bent, het licht
in onze nacht U, die weet wat het leven ons doen kan, omdat u zelf de beker van het leven tot op de bodem
leeg gedronken hebt, wees ons nabij, hoed ons op onze weg door het leven.
U, die louter liefde bent, laat de Geest ons mogen omvormen tot liefde,
leer ons kwetsbaar en aanraakbaar te zijn, leer ons luisteren in de stilte,
opdat wij die stille stem gaan verstaan en ons herinneren wie wij zijn:
uit God geboren, onderweg naar Hem toe.

De zesde stap:

Christus begint door ons heen te spreken
God op aarde
Hoe meer mijn ego tot rust komt en hoe meer ik van mijn woede, wrok en verdriet bevrijd raak,
hoe meer mijn ego tot transparante omhulling van U, de Christus in mij, wordt.
Ik voel: hoe meer U groeit in mij, hoe meer mijn woorden aan zeggingskracht winnen. Spreek en klink door mij heen, laat Uw liefde door mij heen stralen mogen en zegenend mogen inwerken op alles wat leeft.
Maak mij zo tot Uw stem, Uw woord, Uw licht, Uw vrede. Maak mij tot uw kanaal op aarde.

De zevende stap:

De wederkomst."
Toekomst
Durf vér te kijken, durf te zien
wat komen gaat Reeds schemert door de wolken de glans
van een nabijheid, onvoorwaardelijk ons toegewend. Wie zich in eenvoud en waarachtigheid daarvoor openstelt zal zienUhét hoge licht dat Hij
vooruit werpt bij Zijnkomst. '
Wat wij lijdèn in dit leven
heeft slechts dit ene tot doel: ons voor te bereiden op Zijn komst.
Durf ver te zien en weet het donker in je leven
heeft niet het laatste woord.
Als het licht komt, sterft het donker, het licht van Hem die tot ons komt.